Του Έρωτα

Όνειρα αγαπημένα ποτέ δε θα ξανάβρω, τον ήχω αυτόν τον έντονο ακούω, τον επίμονο και κάπου εδώ ξυπνάω.

Ούτε σε είχα, ούτε σε έχω, ποτέ δε θα σε αποκτήσω μα με το όνειρο μπορώ αυτή την άδικη ζωή να ζήσω.

Στην όμορφη άγουρη λιακάδα θα σε συναντήσω και πριν προλάβεις να με κάψεις θα σε νοσταλγίσω.

Η σκέψη σου μου έμεινε μονάχα να δακρίζω μα τη φωνή σου έχω στο μυαλό και θα σε κατακτήσω.

Και πάλι αν με αρνηθείς θα ξαναπροσπαθήσω, στη ζωή μου όλη θα βαλθώ η καρδιά σου εγώ να γίνω.